ارتفاع ابرها چگونه تعیین میشود؟
دو فیزیکدان جوشناس در انگلستان بر اساس یافتههای خود به این
نتیجه رسیدهاند که الکتریسیتهی جو سراسری، ارتفاع پایهی انواع معینی از
ابرها را تحت تاثیر قرار میدهد؛ این الکتریسیته توسط پرتوهای کیهانی٬
آبوهوای فضا و النینیو (El Niño) تغییر مییابد.
گیلز هریسون (Giles Harrison) که به همراه مارتن آمبائوم (Maarten Ambaum) این مطالعه را در دانشگاه Reading انجام دادهاند توضیح میدهند: «جریانهای الکتریکی٬ به دلیل وجود مدار الکتریکی سراسری٬ به شکل پیوسته در اغلب نقاط جو جاری میشوند که این جریانها بعضی مواقع از میان ابرها عبور میکنند.»
هاریسون میافزاید: «اینکه این جریانهای کوچک ریزقطرات تشکیلدهندهی ابرها را تحت تاثیر قرار میدهند یا نه٬ سوالی است که پاسخ دادن به آن بسیار دشوار است. چون همواره اثرات بسیار قویتر دیگری هم وجود دارند که این ریزقطرات را تحت تاثیر قرار میدهند.»
تاریکی قطبی
با این تصور٬ این دو دانشمند نوع معروفی از ابرها موسوم به «ابرهای لایهیی» را در طول تاریکی قطبی مورد تحقیق قرار دادند؛ تاریکی قطبی به زمانی گفته میشود که بسیاری از اثرات دیگری که در این پدیده دخالت دارند یا کاهش یابند و یا حضور نداشته باشند. بر اساس اندازهگیریهایی که توسط یک ارتفاعسنج ابری (ceilometer) لیزری در سودانکایلو (Sodankylä) در فنلاند و هالی در قطبجنوب انجام شده٬ به ازای یک درصد افزایش چگالی جریان الکتریکیِ هوای بدون ابر٬ ارتفاع پایهای ابری٬ به طور متوسط چهارمتر افزایش مییابد؛ این یعنی جابجاییهایی حداکثر تا ۲۰۰ متر در روز نیز ممکن است.
ادامه نوشته
گیلز هریسون (Giles Harrison) که به همراه مارتن آمبائوم (Maarten Ambaum) این مطالعه را در دانشگاه Reading انجام دادهاند توضیح میدهند: «جریانهای الکتریکی٬ به دلیل وجود مدار الکتریکی سراسری٬ به شکل پیوسته در اغلب نقاط جو جاری میشوند که این جریانها بعضی مواقع از میان ابرها عبور میکنند.»
هاریسون میافزاید: «اینکه این جریانهای کوچک ریزقطرات تشکیلدهندهی ابرها را تحت تاثیر قرار میدهند یا نه٬ سوالی است که پاسخ دادن به آن بسیار دشوار است. چون همواره اثرات بسیار قویتر دیگری هم وجود دارند که این ریزقطرات را تحت تاثیر قرار میدهند.»
تاریکی قطبی
با این تصور٬ این دو دانشمند نوع معروفی از ابرها موسوم به «ابرهای لایهیی» را در طول تاریکی قطبی مورد تحقیق قرار دادند؛ تاریکی قطبی به زمانی گفته میشود که بسیاری از اثرات دیگری که در این پدیده دخالت دارند یا کاهش یابند و یا حضور نداشته باشند. بر اساس اندازهگیریهایی که توسط یک ارتفاعسنج ابری (ceilometer) لیزری در سودانکایلو (Sodankylä) در فنلاند و هالی در قطبجنوب انجام شده٬ به ازای یک درصد افزایش چگالی جریان الکتریکیِ هوای بدون ابر٬ ارتفاع پایهای ابری٬ به طور متوسط چهارمتر افزایش مییابد؛ این یعنی جابجاییهایی حداکثر تا ۲۰۰ متر در روز نیز ممکن است.
+ نوشته شده در دوشنبه پانزدهم مهر ۱۳۹۲ ساعت 7:57 PM توسط صدیف (-_-)
|
نام وبلاگم گوگئییر (Gogeyir) ،