خانواده ی زبان های آلتای
نامِ این خانواده، از کوه های آلتای که در مرز قزاقستان و مغولستان واقع شده گرفته شده است. مردم ساکن این منطقه، در گذشته های دور، جنگجو، اسب سوار، و دوره گرد بودند. بعدها گروهی از ایشان به خاور و گروهی دیگر به باختر مهاجرت می کنند. بدیهی است که در طول سفرهای طولانی و با تاثیر پذیری از زبان های محلی مناطق گوناگون، امروزه تفاوت بسیاری میان مثلا آلتای زبانانِ آذربایجان و آلتای زبانانِ مغولستان وجود دارد. خانواده ی زبان های آلتای را می توان به زیرخانواده هایی که درپی می آید تقسیم نمود:
1- ترکی: این زیرخانواده به چند شاخه تقسیم می شود
الف:) Oghuz یا ترکی جنوب که زبان های ترکی
(در ترکیه)، آذری (درایران )، و ترکمن
(در ترکمنستان را شامل می
شود.
ب) Kipchak :یا ترکی باختری که زبان های قزاقی (در قزاقستان و قرقیزی در قرقیزستان و نیز زبان تاتار که شش میلیون نفر بطور پراکنده در ولگای مرکزی ، صربستان ، چین، و آسیای مرکزی بدان سخن می گویند را دربر می گیرد.
پ:) Karluk
یا ترکی خاوری ، زبان های ازبک
(در
ازبکستان و اویگور در منطقه خودمختار زینجیانگ اویگور درچین) را شامل می شود).
ت:) Eastern
Hunnic یا ترکی شمالی که زبان هایی
چون یاکوت و آلتای در سیبری را دربر می گیرد).
ث:) Chuvash
که زبانی مستقل است و در ولگای
مرکزی بکار می رود).
-2 مغولی: این خانواده، زبان های Buryat
در خاور سیبری، Kalmyk در کرانه ی
دریای خزردر روسیه، و مغولی که مهمترین زبان این زیرخانواده و زبان رسمی مغولستان
است را دربر می گیرد.
3- تونگوزی: زبان
مانچو که در این گروه قرار می گیرد، زمانی
مهمترین زبان در این زیرخانواده بود و در چین از آن استفاده می شد. امروزه، مانچو تقریبا منسوخ شده است.
از زبان های این زیرخانواده می توان به اِوِنکی در بخش هایی از مغولستان و
سیبری مرکزی، لاموت (اِوِن) و نانای در خاور سیبری، و اودِهه
در جنوب خاوری سیبری اشاره کرد.
یک ویژگیِ زبان های آلتاییک،
”هماهنگیِ واکه ای“ است. این ویژگی به هماهنگی واکه های ریشه و پسوند
در واژه ها اشاره دارد. برای نمونه هموطنان ما در زبان آذری، به آفتاب می
گویند /gun/ . در
زبان آذری ، /euS/ نقشِ
پسوند”ی“ در فارسی را بازی می کند. با
این وجود واژه ی آفتابی در زبان آذری و در هنگام تلفظ، /guneuS/
تلفظ نمی شود. در اینجا واکه ی ریشه و
واکه ی پسوند همگون شده و واژه ی /geuneuS/ را بدست می دهد.
جنسیت در زبان های آلتای وجود ندارد
(برخلاف انگلیسی که مثلا برای او ، she
و he
وجود دارد).
در زبان های آلتای، پسوندها یکی یکی
به ریشه اضافه شده و واژه هایی نو پدید می آورند. برای نمونه، ”اِو“ در زبان آذری یعنی: خانه ، ”اِوسیز“ یعنی: بی خانه
، ”اِوسیزلَر“ یعنی: بیخانه ها ، ”اِوسیزلَردُن“ یعنی: از بیخانمانها، ”اِوسیزلَردُن دُ“ یعنی: از بیخانمان ها هم، و... . به
اینگونه زبان ها، زبانهای همچسبشی یا التصاقی یا agglutinative
گفته می شود.
در ادامه، جدول زبان های آلتای را می
بینید:
Turkic Branch |
|
Turkish
: Azeri : Turkmen : Kazakh |
|
Mongolian Branch |
|
Mongolian : Buryat : Kalmyk |
|
Tungusic Branch |
|
Evenki : Lamut : Manchu : Nanai : Sibo |
ضرب المثل مغولی: پا رویِ مار گذاشته ای! به کسی که مبالغه می کند یا در راه انجامِ کاری بسیار بزرگ، آنرا تباه می کند گفته می شود ضرب المثل ازبکی: اتحاد قدرت است. ضرب المثل قزاقی: ملتی که قهرمان ندارد، در امان می ماند. برخی زبانشناسان زبان های ژاپنی و کره ای را نیز در خانواده ی آلتای قرار داده اند که به نظر می رسد نادرست باشد.
نام وبلاگم گوگئییر (Gogeyir) ،